Μετά από πολλές δεκαετίες ερευνών φάνηκε ότι το Βιοιατρικό μοντέλο, που στηρίζονταν κυρίως στα ευρήματα της εργαστηριακής και κλινικής ιατρικής και επομένως θεωρούσε ότι η αιτία όλων των παθολογιών είναι « το πρόβλημα στο σώμα», φαίνεται να υιοθέτησε μονοδιάστατη ερμηνεία της υγείας, αγνοώντας την ύπαρξη της ψυχικής και της κοινωνικής διάστασης στη ζωή ενός ατόμου.

Υγεία, εκτός από βιολογικό είναι ψυχικό και κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο ενσωματώνει την ποιότητα της σχέσης που διατηρεί ο άνθρωπος με τον εαυτό του, με τους άλλους ανθρώπους και με το περιβάλλον στον οποίο βρίσκεται.

Η ψυχοσωματική ιατρική που βασίζεται στις αρχές του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου υγείας, το οποίο αναπτύχθηκε στα τέλη του 20ου αιώνα, με τη θεώρηση πως ο άνθρωπος είναι ένα «όλον» αποτελούμενο από το νου και το σώμα, το ψυχισμό και το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, προτείνει μια ολιστική προσέγγιση στην πρόληψη και θεραπεία της ασθένειας.

Οι βασικές αρχές στη διατήρηση και απόκτηση της υγείας της σύγχρονης βιοψυχοκοινωνικής προσέγγισης συμπίπτουν με την αντίληψη υγείας της Ιπποκρατικής σχολής, η φιλοσοφία της οποίας συμπυκνώνεται με σαφήνεια στη φράση του Ιπποκράτη:

«Η ζωή είναι σύντομη, η ιατρική ατελείωτη, ο χρόνος είναι λίγος, η πείρα απατηλή και η ορθή κρίση δύσκολή. Δεν αρκεί ο ιατρός να κάνει ότι είναι αναγκαίο, αλλά χρειάζεται και τη βοήθεια του ασθενή και των προσώπων του περιβάλλοντός του καθώς και τις κατάλληλες για την περίσταση συνθήκες».

Η Ιπποκράτειος θεωρία επιβεβαιώνεται σήμερα από την προηγμένη επιστημονική έρευνα καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια είναι το ορατό αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεων διαφόρων πτυχών που λαμβάνουν χώρα στον οργανισμό και στη ζωή ενός ατόμου, καθώς ο τρόπος και οι συνθήκες διαβίωσης του, η διατροφή, οι συμπεριφορά, οι σκέψεις, τα συναισθήματα επηρεάσουν άμεσα ή έμμεσα τη ψυχοσωματική κατάσταση και την ποιότητα ζωής του.

Επομένως, στην αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος υγείας είναι απαραίτητο να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παραπάνω παράγοντες και να προσαρμόζονται μεμονωμένα, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο υγείας, μας επιτρέπει να δούμε τον άνθρωπο ως ολότητα και να χρησιμοποιήσουμε ένα ευρύτερο φάσμα γνώσεων και δυνατοτήτων στη θεραπεία με σκοπό την ολιστική αποκατάσταση της υγείας του.