Ίσως λέτε: «Μέχρι τώρα έπρεπε να έχω βρει όλες τις απαντήσεις. Μέχρι τώρα η θλίψη έπρεπε να μου έχει περάσει. Μέχρι τώρα θα έπρεπε να νιώθω πιο ήρεμος. Και η χαρά θα πρέπει να είναι η φυσική μου κατάσταση. Μέχρι τώρα …”

Φίλοι μου, το « μέχρι τώρα…» είναι το μεγαλύτερο ψέμα από όλα.

Δεν υπάρχει « μέχρι τώρα…».

Δεν μπορεί να είναι « μέχρι τώρα..»

Υπάρχει μόνο Τώρα. Μόνο αυτή η στιγμή.

Δεν μπορεί να είναι « μέχρι τώρα… »

Αντίο, « μέχρι τώρα… »

Αν μπορούμε να παραμερίσουμε τις προσδοκίες και τις ελπίδες και να αφήσουμε στην άκρη τα μεταχειρισμένα ψέματα των λέξεων «μέχρι τώρα» και να δούμε τι είναι πραγματικά Εδώ, θα μπορούμε να δούμε την ιερότητα και την ευλογία της παρούσας εμπειρίας. Θα μπορούμε τότε να αλλάξουμε το πρότυπο της σχέσης μας με τον πόνο από το:

«Θλίψη, γιατί είσαι ακόμα εδώ; Θέλω να φύγεις τώρα!»

Προς το: «Θλίψη, είσαι εδώ! Εδώ! Τι τιμή που σε γνώρισα! Είσαι κι εσύ ζωή! Το κύμα συνείδησης! Δεν είσαι «ακόμα εδώ». Είσαι εδώ, τώρα, αυτή τη στιγμή και τίποτα περισσότερο. Στη σιωπή που βρίσκομαι, σε αυτό το ωκεάνιο βασίλειο της Παρουσίας, συναντιόμαστε».

Ο πόνος δεν εμφανίζεται για να ξεφορτωθεί, φίλε μου. Προκύπτει για να βρεθεί στην αγκαλιά αγάπης της Παρουσίας σου.

Γι’ αυτό νιώθεις ότι είσαι «ακόμα εδώ».